یک ریش فوق العاده بلند، نسبتا غیر تمیز، یک شلوار پلنگی هشت جیب، یک پیراهن بلند، کفشی نیمه واکس کشیده، گاهی با جوراب و گاهی بدون جوراب و در کل انسانی ژولیده و نامرتب که بوی عطر هرگز از او استشمام نمی شود.
در ذهن بعضی ها، این تصور و تعریف غلط از یک انسان مسلمان و بهداشت وی است!
یعنی به برخی آدمها تا از یک انسان مسلمان می گویی ذهنشان می رود سمت چنین ظاهر و چنین بهداشتی.
چرا باید به غلط چنین چیزی در ذهن برخی باشد؟
اگر همه ما به فرمول آراستگی و بهداشت عمل کنیم، نقاشی و رنگ آمیزی زندگیمان به کلی تغییر می کند.
جریانی که برای یکی از علما رخ داده بود، ماجرایش بسیار عبرت انگیز است:
این عالم بزرگوار در حال مسافرت از شهری به شهری دیگر، در بین راه برای رفتن به دستشویی در کنار مسجدی از ماشین پیاده می شود.
راننده این عالم بزرگوار بعد از مدتی احساس می کند تاخیر این عالم در بازگشت به ماشین زیاد شده است و نگران می شود.
به سمت دستشویی میرود و میبیند که حاج آقا مشغول تمیز کردن و شستشوی دستشویی های آنجاست.
راننده از آن عالم عزیز به خاطر این کارش سؤال می کند و آن عالم در جواب می گوید:
"غیر مسلمانها به این منطقه رفت و آمد دارند؛ خوب نیست ببینند دستشویی مسلمانها این قدر کثیف است".
گاهی وقت ها، ما در حق اسلام خیلی جفا می کنیم.
اسلامی را که سراسر تمیزی و نظافت است و حتی برای چگونگی رفتن به دستشویی هم آداب خاص و ذکر دارد، درست رعایت نمی کنیم و باعث می شویم هم خودمان ضرر کنیم و هم دیگران تصویر مناسبی از اسلام در ذهنشان نباشد.
هیچ دین و شریعتی به اندازه اسلام و هیچ پیامبری به اندازه پیامبر خدا به بهداشت و نظافت توجه نکرده است.
توجه ویژه به مسواک، بوی خوش، آراستگی ظاهر، تمیزی موها، دفع به موقع زباله ها و رعایت بهداشت محل زندگی، رعایت بهداشت و نظافت خیابان و ...
آنقدر روایت و آیه در خصوص نظافت و بهداشت داریم که ذکر آنها مجال وسیعی می خواهد و در اینجا فرصت بیانشان نیست اما حیف که گاهی این مسائل را رعایت نمی کنیم.
پیامبر از دوران کودکی برخلاف بچه های مکه بچه های قبایل عرب، تمیز و مرتب و پاکیزه بود.
از دوران نوجوانی تا کهولت سن، کاملا مقید به نظافت بود.
یعنی بشویم الگویی از اسلام و ظاهر خودمان و زندگیمان را با نظافت و بهداشتی که مدنظر اسلام است، اسلامی کنیم.
آراستگی ظاهر کم کم به درون انسان هم سرایت می کند و وجود انسان را پاکیزه می نماید.
یک مغازه دار نمی تواند بگوید مغازه دار خوبی است وقتی ویترین مغازه اش نامرتب و کثیف است و یک انسان نمی تواند بگوید مومن است وقتی به تمیزی و نظافت و بهداشت اهمیت نمی دهد.
چه خوب می شود زندگی و چقدر لذت بخش میشود زندگی کردن اگر ظاهر خودمان و جامعه مان را همانگونه رنگ آمیزی کنیم که خدا می خواهد و خدا سفارش کرده است.
قلم رنگ آمیزی به دست شماست.
به چیزی که خدا می خواهد نگاه کنید و رنگش کنید.
وبلاگ وب نگار
