آماده باشید که ضررهای خود را کاهش دهید

» آماده باشید که ضررهای خود را کاهش دهید



یکی از دلایل هدر دادن زمان و شکست خوردن در زندگی، ناتوانی یا عدم تمایل افراد برای کاهش دادن ضررهایشان است، اما شما باید دائما به خودتان یادآوری کنید:


"مهم نیست که از کجا آمده اید، تنها چیزی که اهمیت دارد این است که قرار است به کجا بروید".


یک هدردهنده زمان مهم، سرمایه گذاری در نفس خویش است.


شما تصمیمی میگیرید و یا زمان، پول و عواطف خودتان را به کاری اختصاص می دهید که به موفقیت نمی انجامد.

آنگاه به خاطر نفس خود تمایل ندارید که اعتراف کنید مرتکب اشتباه شده اید و تصمیمی که گرفته اید درست نبوده است.

سپس زمان، عواطف و اغلب پول زیادی را صرف این می کنید که اشتباه خود را بپوشانید.


خودتان را توجیه می کنید و برهان و منطق می آورید، با حقایق رو به رو نمی شوید و اغلب آنقدر به خودتان فشار می آورید که مریض می شوید اما روی نفستان پا نمی گذارید.


یاد بگیرید که کنترل نفس خود را به دست بگیرید و اجازه ندهید که نفستان شما را تحت کنترل دربیاورد.

بپذیرید که انسان، کامل و بی نقص نیست.

بیشتر کارهایی که در زندگی سعی می کنید انجام دهید، بار اول موفقیت آمیز نیستند.


فقط این کلمات را به زبان بیاورید:

"من اشتباه کردم".


اعتراف کنید که انتخاب خوبی نداشته اید، اعتراف کنید که اگر قرار بود یک بار دیگر انتخاب کنید و آن کار را انجام دهید، تصمیم متفاوتی می گرفتید و آن کار را به شکل دیگری انجام می دادید.

عدم تمایل نسبت به اعتراف کردن به اشتباهات باعث می شود افراد برای چندین سال در موقعیت های ناراحت کننده و نارضایت بخشی که هستند باقی بمانند.


زمانیکه به اشتباه خود اعتراف کردید، دیگر نیازی نیست که چیزی را برای خودتان توضیح دهید یا توجیه کنید.


آنگاه می توانید با آرامش به بقیه زندگی خود ادامه دهید، می توانید تصمیم های جدید بگیرید و مسیرهای جدیدی را برای رسیدن به موفقیت انتخاب کنيد، می توانید بر روی استعدادها و توانایی‌های ویژه خود تمرکز کنید و کارهایی را انجام دهید که آینده بهتر و پربارتری برای شما دارند.


کل زندگی خود را در نظر داشته باشید:


زندگی جاری خود، سرمایه گذاری های قبلی تان و هزینه های برگشت ناپذیر خود در تحصیلات و کار را در کنار هم در نظر بگیرید.

این سوال را از خود بپرسید:"قصد دارم چقدر زندگی کنم؟".

پرسیدن و پاسخ دادن به این سوال می تواند فورا چشم‌ انداز زمانی شما را طولانی تر کند.


بیشتر افراد هیچ گاه نظر قطعی در این زمینه ندارند که دقیقا می خواهند چقدر زندگی کنند.

آن ها می گویند:"من می‌خواهم تا صدسالگی زندگی کنم"، اما این حرفشان جدی نیست، چون هیچ برنامه دقیق و تعریف شده ای برای رسیدن به آن سن ندارند.


امید به زندگی برای افراد متوسط در مردان 76 سال و در زنان 79 سال است، این یعنی نیمی از جمعیت انسان ها قبل از رسیدن به این سن خواهند مُرد و نیمی از جمعیت بعد از رسیدن به این سن می میرند.


اگر شما تحصیلات بالایی دارید و نسبت به عادات سلامتی خود آگاه تر از مردم عادی هستید به احتمال زیاد از یک فرد متوسط بیشتر زندگی می کنید.

بنابراین غیرمنطقی نیست اگر فرض کنید که می توانید به 90 سالگی یا بالاتر از آن برسید.


فرمول مورد استفاده شرکت های بیمه برای پیش بینی سن شما این است که دو سومِ سال های بین سن کنونی شما و 100 را در نظر می گیرند و سپس آن را به سن کنونی تان اضافه می کنند.


این فرمول، امید به زندگی متوسط شما را برای اهداف بیمه ای موردنیاز آن ها تخمین می زند. 


مثلا اگر شما 40 ساله باشید:


3/2×(40_100)=40


به این ترتیب امید به زندگی برای شما 80 سال است.


شرکت های بزرگ، رویه های بیمه ای را براساس این پیش بینی ها تدوین می کنند و به ندرت دچار اشتباه می شوند.


آخرین مطالب این وبلاگ



تعمیر پکیج در شیرازتعمیر پکیج در شیرازتعمیر برد پکیج در شیراز
ساخت وبلاگساخت وبلاگساخت وبلاگ رایگان
استخدام نویسنده آنلایناستخدام نویسنده آنلایناستخدام نویسنده غیر حضوری
ثبت آگهی رایگان ثبت آگهی رایگان درج آگهی ویژه در بالون آگهی



  ساخت وبلاگ