_استفاده از چیزهای گرم کننده و رطوبت دهنده
_خواب و استراحت زیاد
_استفاده از غذا و استحمام بیش از جوانان
_تخلیه ی دائمی ادرار
_تخلیه بلغم
_عدم یبوست
_ماساژ معتدل و مناسب
_سوارکاری یا پیاده روی
_خم و راست کردن کمر
_استفاده از عطر گرم معتدل
کهن سالان باید غذای خود را با فواصل کم بخورند.
آنها باید در ساعتِ سه، نان برشته با عسل و در ساعتِ هفت پس از استحمام چیزی بخورند و شب هنگام، غذای خوب میل کنند.
کهن سالان نیرومند، می توانند غذای بیشتری بخورند.
کهن سالان نباید غذایی بخورند که باعث سودا و بلغم شود و همچنین نباید غذاهای تند مانند ادویه بخورند.
اگر چنین غذاهایی، همچون غذاهای شور، بادمجان، گوشت خشک، گوشت ماهی سفت، هندوانه، خیار چنبر، ماهی ریز نمک زده و قهوه خوردند، باید با خوردن غذاهای مخالف آن خود را درمان کنند.
خوردن شیر تا زمانیکه باعث لذت شود برای کهن سالان مفید است.
شیر، هم غذا و هم رطوبت دهنده است.
بهترین شیر، شیر بز است.
چراگاه حیوان شیرده نباید از انظار دور باشد و نباید گیاهی بخورد که گس، تند، ترش یا بسیار شور باشد.
گیاهان و میوه هایی که کهن سالان میخورند گیاهانی مثل چغندر، کرفس و تره باید باشد و بهتر است همراه روغن زیتون خورده شود.
اگر پیش از غذا خورده شود موجب نرمی مزاج می گردد.
خوردن سیر با غذا درصورتی که به آن عادت کرده باشند مفید است.
مربای زنجبیل نیز برای کهن سالان بد نیست، ولی باید به قدری خورده شود که هضم گردد.
غذای کهن سالان باید رطوبت دهنده و گرمی دهنده باشد.
انجیر و آلو در تابستان و انجیر خشک پخته شده با آب انگبین در زمستان.
باید این میوه ها را پیش از غذا خورد.
ماساژ دادن باید از لحاظ کیفی و کمی معتدل و مناسب باشد.
اندام هایی از بدن که ناتوان هستند، نباید ماساژ داده شوند و اگر ماساژ دادن هر روز انجام گیرد باید با پارچه ی زبر یا دست برهنه انجام شود.
همچنین شست و شو هنگام ماساژ دادن مفید و سودمند است.
کهن سالان باید هنگام ورزش، بیماری ها و عادات را در نظر داشته باشند.
اگر جسمشان سالم باشد ورزش های معتدل برای آنان خوب است و اگر یکی از اندام های آنان ایرادی دارد باید مراعات آن اندام را کرد.
برای مثال کهن سالانی که سرگیجه یا صرع دارند نباید هنگام ورزش سرشان را خم کنند، بلکه بهتر است پیاده روی و دو و سوارکاری و ورزش هایی کنند که به پایین بدن مربوط است و اگر در پاها مشکلی دارند، باید ورزش هایی کنند که به بالای بدن مربوط است و اگر در قسمت میانی بدن مانند طحال یا کبد یا معده مشکل ندارند، ورزش های دو طرف بدن برایشان مفید است.
ورزش دادن تدریجی اندام های آسیب دیده برای پیران مفید نیست، اما برای بقیه ی افراد مفید است.
این کار برای افرادی که از پا افتاده اند نیز مفید است تا اندام های ناتوان را به تدریج توانا کنند.