این کار واقعا دشوار است چون زمان هایی وجود دارد که شما حتی حوصله ی فیلم یا موسیقی مورد علاقه خود را هم ندارید.
نگران نباشید،این قانون به این معنا نبست که شما باید همیشه حوصله ی سر و کله زدن با فرزندان خود را داشته باشید.بلکه فقط درصورتیکه در طول تعطیلات آخر هفته یا در حین خواندن داستان های شبانه فرصتی دست داد با آن ها باشید.
شما هروقت با آن ها هستید به این فکر می کنید،چه کار دیگری می توانید انجام بدهید،یا به فهرست طولانی خریدتان فکر می کنید،یا نگران سر رفتن آب سبزی ها در آشپزخانه هستید،یا در ذهنتان مشغول مرور مسائل کاری فردا هستید.
شما در حین انجام لیست کارهایی هستید که باید به انجام برسانید،لذت بردن از همراهی با فرزندانتان،درباره ی مسائل دیگر فکر نکنید و با واقع بینی به آن ها توجه کنید،به آنچه انجام می دهند و آنچه می گویند.مطمئن باشید این کار،درست به اندازه ی تعویض کهنه ی پای آن ها،یا لیست کردن امور کاری تان،یا مرتب کردن یک فروشگاه اهمیت دارد.پس با فرزندانتان رابطه ی درستی برقرار کنید و صحبت نمایید.
هنگامیکه فرزندتان به شما می گوید:
"حدس بزن چی شده؟ من 17 تا قورباغه کشتم".
شما فقط زیر لب و نامفهوم نگویید: "وای! "
به جایش بگویید :
"یعنی تمام تیرهای کمانت را استفاده کردی؟"
شاید شما از این که لباس های یک عروسک را بپوشانید،یا به آخرین نکات جدید درباره ی ورزش فوتبال گوش کنید،یا نکته نکته ی یک جنگ تخیلی بین نور و تاریکی را بشنوید لذت نبرید و اجباری هم ندارید.بلکه هدف نهایی این است که وقتی را برای بودن با فرزندان خود صرف نمایید.سعی کنید نوع نگرش آن ها را به دنیا دریابید و بفهمید چه چیزی آن ها را سرگرم،جذب،خسته یا کسل می کند و چه چیط دیگری برای آن ها جالب توجه است.
مادامی که یاد گرفتید لذت ببرید،متوجه خواهید شد که بودن با فرزندتان روز به روز لذت بیشتری برایتان به همراه دارد و در واقع چیزهای زیادی از آن ها خواهید آموخت و هنگامیکه یاد گرفتید این کار را به خوبی انجام دهید،می آموزید برای مواقعی که حوصله نداشتید، خود را ببخشید.
ارتقاء سریع سایت در گوگل با ❌بک لینک قوی❌
مشاهده